lisede yazılan birkaç bişey

hakkımda bilmediklerin senden çok beni üzdü hep
hakkında bilmek istemediğim ne çok şey bildirdin bana

boy abdesti!! almak için girdiği duşta yıkanırken zaten ayaklarım başımdan akan sularla ıslanıyor diye ayaklarını yıkamayan "mehdinin" bizden başka kimsenin alamadığı pis kokusu var burnumda..

burnun neyin kokusunu alıyor şuan. burnunu özlediğimi en yakın arkadaşım A'ya  söylerken yanaklarım kızardı bugün. o bunu söylediğim için yanaklarımın kızardığını sanarken, ben başka yerlerini düşünüyordum.

gözlerim 2 milyonluk dürüm döner yiyen mehdinin yediği dönerin poşedinin altında biriken turuncu sıvı suya takılmayalı bir hayli olmuş, bunu göremez olmuşum bir hayli zamandır.

ya da oturduğu deri koltukta götünün kaymasıyla çıkan sesin osuruk sesi olmadığını belli etmek için birkaç kez daha götünü koltukta gıcırdatan samsunlu piç hasan, gözüme görünmez oldu..

hani annesinin "arkadaşlarına ne kadar hamarat bir annen var" dedirtmenin hazzıyla bu dünyada yaşayan meliha teyzenin oğlu gizli ibne mustafanın seks muhabbeti açıldığında susmaya başlaması? ve o an ortamda yankılanan ses topluluğunun ahenginin değiştiğini ilk farkedişin?

sürekli konuyu sekse getirmeye ve ne kadar alımlı olduğunu hissettirmeye bayılan bakire yeliz? boş zamanlarında hala kendine güzellik yapıyor ve bu zevkini hayali sevgilisiyle yaşadığı seksmiş gibi anlatıyor mu oralarda?

hakkı bulut dinlemiyorum artık? dün sabaha kadar Selahattin Özdemir dinledim. kesilen bir yerimden akan kanı gördükten sonra rahatlamama benzer bir rahatlıkla uyudum sabaha karşı.

mutluluğun sırrı hakkında bir çok şey yazabilir bir çok "birey", samimi arkadaş sohbetlerinde farkında olmadan mutluluğun yolları üzerine yorumlar yapılır çoğu zaman.. telkinlerde bulunulur, yollardan bahsedilir.. benim de bildiğim yollar var, bildiğim fakat uygula(ya)madığım. kolay değildir, hayatın sırrı gibi bişey bu, bilgisine ulaşılması zor, uygulaması daha bir zordur. sebep? bir çok sebebi var, bilinçli mutluluk için vereceğim formülün toplumda monotonluk hatta amiyane tabirle odunluk olarak adlandırılması bunlardan biri olabilir. fakat özellikle bizim toplumumuzda örnek kişi olarak gösterilir bu seviyedeki insanlar...

demiş ya bir şarkıda biri
"yarın hatrımı sorsan ne olur, bugün hevesimi kırdın bir kere
gitme demenle kalsam ne olur, gönlüm çoktan yola çıkmış bir kere"

sufi

zihnim sanki odalara bölünmüş gibi hissediyorum. eski bir evin odaları. babaanne&büyükbaba evinin eşyalarıyla dolu odalar.
zihnim ağır, küflü ve eskimiş gibi..
bana pek haz veren şey kalmamış, zamanım çoktan dolmuş da zoraki zamanlar yaşıyormuşum gibi..

kucaklaşmak?

güzel insanlarız. güzel insanların birbiriyle denk gelmesi arada karşılaşması lazım. lokum gibi keşiflerden bahsetmesi kucaklaşması lazım.
güzel insan olmak lazım.

kucaklaşmak isteyen?

her keşif ona bir adım daha yaklaştırıyordu.
O Ateş, hem Su'ydu...
adım atacak mecal
susayan dudak
yanan gönül kalmamıştı adamda.
duruyorken gidiyor gibi yaşıyorken kalan zamansızlıkta bir nokta..

varlık-yokluk, keşif

geldik mi yine yokluk içine, yokluk bende varlık sebebi. yaratım sebebi.

uzun zamandır keşfetmediğimi farkettim. yeni insanlar yeni sesler, yeni satırlar..

Damien Jurado benim pek sevdiğim ve sanırım ilkin 4 yıl önce sheets ile tanıdığım bir elemandı.
bugün biraz hastayım boğazımda düğümler ve ağrılar. geldiğim yerin yan etkileri... ben de sabahtır şarkı film kitap keşfi yapıyorum.. bisürü şey buldum, biriktirdim. azcık azcık paylaşırım buradan da..

şimdi sizi aşağıdaki keşfimizle başbaşa bırakayım. hiç dinlemediysen ilkin sheetsle başla. sonra da aşağıdakine bi göz at. sonra zaten çoğu parçasını dinliceksin.

vira bismillah

benim bi dostum var, benzer kafalardayız. benzer kafalarda yazarken tanıdık birbirimizi. sonra olaylar olaylar..
bir şey farkettim. bundan 4-5 ay önce o yine benzer dediğim kafalardaki arkadaşım anasının nikahına gitti. ve kadınsızlık başladı. kadınsızlık onda yeniden yazma dürtüsünü perçinledi.
ben mi? 1buçuk yıl aradan sonra yeniden bir anadolu kentine geldim. ve evet bugün farkettim ki yine bize yazmak yine bize hüzün..

son yazı.

tahmin edin ben balığım değil mi?

helo evriwan. zampara ölüyor bu haftasonu itibarıylan. 

hayatımda beni ben yapan şey her daim aldığım radikal kararlarım oldu. yine bir karar. ve evlenıyorum.

düşünme lan.
kaybedenler kulübü bitti. (tabi eğer böyle bir şey mümkünse)

geri dönüş.

her zaman bir geri dönüş yaşanır. bu hep böyle oldu, kimi zaman yokluktan çıkış, kimi zaman yeniden varoluş için ortaya çıkar insan.
kimi zaman ortaya çıkması faydadan çok zarar verir, kendine, sana bana herkese...

birden fazla ölüp dirilmişliğimiz var bunu biliyoruz, hem benim hem bizim.
bu hep böyle oldu. yeni, yeniden kendimizi gösterme, ortalığın (tabiri caizse) amına koyma dürtüsüyle olabildiği gibi sadece "ulan yokluktan ölecem dur biraz var olayım hesabı" da olabilir pek tabi ki.

bu arada kaybolma sebeplerimiz de pek tuhaftır bizim. (içses-ne tuhafı lan amcık, üşengeçliğinden kaybuldun işte).

madem geri döndük, müziksiz dönmeyelim, şanımız bozulmasın.